Nowe stare
Wiosna 2007 to data ostatnich dużych zmian Defendera. Europejskie regulacje dotyczące bezpieczeństwa i emisji spalin wymusiły na Solihull poważne działania modernizacyjne. Przede wszystkim pod młotek poszedł nierozwojowy i kapryśny Td5. Został zastąpiony fordowskim szesnastozaworowym silnikiem z wtryskiem common rail – pochodną Duratorq 2,4 l stosowanego w wersjach tylnonapędowych Transitów. Silnik połączono z ręczną skrzynią Getrag MT82 również pochodzącą ze wzdłużnych układów Transita. Była to pierwsza skrzynia o sześciu przełożeniach zastosowana w Defenderze. Ponadto wzmocniono wały napędowe, zunifikowano tylne mosty wszystkich wersji (czterosatelitowe Rover). Całkowicie przebudowano wnętrze. Z europejskiej oferty wypadły wszystkie wersje z miejscami ustawionymi bokiem do kierunku jazdy. Boczne ławki wersji SW zastąpiono pojedynczymi fotelami. Tablica przyrządów i sterowania powstała z wykorzystaniem elementów Discovery III oraz Forda Transita. Całkowicie przekonstruowano układ wentylacji likwidując m.in. tradycyjne wloty powietrza na podszybiu. Przybyło charakterystyczne przetłoczenie pokrywy silnika.
Sześć lat później jednostkę 2,4 l zastąpiono mniejszą 2,2 l o tej samej konstrukcji i osiągach.
Pomimo wielu zmian, modernizacji i retuszy, Defender posiada wciąż ten sam konstrukcyjny rdzeń, jaki wyróżniał samochody 90/110/127. Od wielu już lat zapowiadany koniec produkcji brytyjskiego klasyka jest wciąż odsuwany, mimo braków konstrukcji i wyposażenia w zakresie bezpieczeństwa. Według najświeższych danych, już w 2014 roku pojawi się zapowiadany koncepcyjny DC100 – następca Defendera. Jednak wieść gminna niesie, że klasyczny Defender pozostanie w produkcji równolegle z nowym modelem, być może aż do 2020 roku.
Camel Trophy
Samochody serii 90/110 oraz Defender od 1984 roku były używane w Camel Trophy. W 1984 roku (Brazylia) zadebiutował 110, rok później (Borneo) – 90, w 1986 roku (Australia) oficjalnym pojazdem CT był Land Rover 90, a w 1988 roku (Sulawesi) – 110. Poza tym, aż do końca oficjalnego zaangażowania Land Rovera w Camel Trophy, samochody 110 i 130 pełniły funkcje transportowe w kolumnie pojazdów. Pod koniec minionej dekady pomarańczowe Defendery, obok innych produktów Land Rovera, tworzyły kolumnę pojazdów imprezy zwanej G4 Challenge. Wszystkie pojazdy powstawały w ramach komórki Land Rover Special Vehicle.
Licencje i CKD
Oprócz Solihull, Land Rovery 90/110/127, a następnie Defender, były lub są montowane na licencji bądź w ramach CKD w wielu miejscach świata: w Malezji, Turcji, Jordanii, Kenii, RPA. Prawdopodobnie najciekawszym produktem tego typu był Defender wyposażany w sześciocylindrowy rzędowy silnik BMW o pojemności 2,8 l i mocy 190 KM. Auta montowano w Rosslyn niedaleko Pretorii. W sumie powstało ponad tysiąc egzemplarzy Defendera 2.8i wersji 90 i 110.
